"شیخ حسن" کلیدها را میان چه کسانی تقسیم می کند؟

با مشخص شدن نتیجه انتخابات ریاست جمهوری یازدهم، گمانه زنی ها درباره کابینه جدید آغاز شده است.
به گزارش گروه سیاسی صراط، حسن روحانی بعد از ائتلاف میان اصلاح طلبان و اعتدال گرایان و تجمیع آرای اآنان در مقابل آرای پراکنده اصولگرایان که حاضر به اجماع نشده بودند، به عنوان رییس جمهور منتخب مردم برگزیده شد.
روحانی قبل و بعد از پیروزی بارها بر استفاده از تمامی نیروهای متخصص و نیز به کارگیری همه سرمایه های نظام تاکید کرده بود. این مهم در پیام تقدیر روحانی از مردم نیز پیدا بود. او در پیام مذکور به صورت واضح تری از همه «اعتدال‌گرایان، اصلاح‌طلبان و اصول‌گرایان» برای همکاری در دولت آینده دعوت کرده است. در بخشی از پیام مورداشاره آمده است «من در این راه دست همه اعتدال‌گرایان، اصلاح‌طلبان و اصول‌گرایان را به گرمی می‌فشارم و از همه کسانی که این بنده کوچک را شایسته اعتماد خود دانستند درخواست کمک و همکاری در ادامه راه دارم و از دیگر نامزدهای محترم که با حضور و رقابت خویش به خلق حماسه سیاسی و شفافیت دیدگاه‌ها کمک کردند تشکر می‌کنم و مساعدت آن‌ها را در راه خدمت به ملت انتظار دارم.»
مطابق این درخواست، حتی نامزدهای رقیب حسن روحانی در انتخابات اخیر هم برای مساعدت مخاطب او قرار گرفته اند. شاید به همین دلیل باشد که رییس جمهور منتخب، در اولین گام با یکی از این نامزدها - محمدباقر قالی باف- که اتفاقا مهم ترین رقیب او هم بوده است، دیدار کرد. بر این اساس، دیدار روحانی با قالی باف با انتشار اخباری مبنی بر دعوت از او برای حضور در کابینه آتی همراه شده است.

دایره "سرمایه ها" چقدر وسیع است؟
سوال اصلی اما اینجاست که دایره نیروها و سرمایه های مورد نظر حسن روحانی، که به گفته خود قصد دارد از همه آنها برای اداره کشور استفاده کند چقدر وسیع است؟ تا کنون گمانه زنی های مختلفی در خصوص احتمال سپرده شدن سمت های اقتصادی دولت به نیروهای کارگزارانی – که در طول 4 دولت هاشمی و خاتمی مهم ترین سمت های اقتصادی را در اختیار داشتند - مطرح شده است.
همچنین گفته می شود ممکن است پست های کلیدی و حساس فرهنگی دولت نیز به اصلاح طلبان سپرده شود. اما تا کنون - به جز خبر مربوط به دیدار روحانی و قالی باف - سخنی از استفاده احتمالی از نیروهای اصولگرا در دولت آتی به میان نیامده است هرچند خود رییس جمهور منتخب تعیین همکاران خود را به نیروهای خاصی منحصر نکرده است.

کلید ها به دست چه کسانی می رسد؟
در این میان آفتی که ممکن است در همان آغاز به کار دولت جدید دامنگیر آن شود، تعیین «سهم» برای هر یک از جریان های سیاسی کشور است. بدین معنا که به بهانه تشکیل دولتی شبیه دولت «وحدت ملی» یا دولت «فراجناحی»، هر یک از جریان های سیاسی به دنبال سهم خود از این دولت باشند و این سهم با توجه به تعداد و نیز اهمیت پست هایی که به آنها تعلق می گیرد، تعیین گردد.
طبیعی است که رییس جمهور منتخب مردم حق دارد در خصوص انتخاب همکاران و اعضای دولت خود به سلیقه خود تصمیم گیری کند و تصمیم گیرنده نهایی خود اوست. با این وجود، می توان پیش بینی کرد که داشتن نگاه «سهمی» در تعیین این همکاران در آینده، دولت را با مشکل جدی مواجه خواهد این در حالی است که داشتن نگاه شایسته سالاری و عدم سرمایه سوزی – که البته خود روحانی نیز بر آن تاکید کرده است – در نهایت به تشکیل دولتی توامند کمک می کند؛ خواه این دولت پست های خود را میان جریان های سیاسی به طور مساوی تقسیم کرده باشد یا خیر.
به هر حال باید منتظر ماند و دید که کلیدهای دولت تدبیر و امید حسن روحانی در آینده نزدیک میان چه جریان های سیاسی و در نهایت چه کسانی تقسیم خواهد شد.

/ 0 نظر / 11 بازدید